شركت Submedia براي اولين با سيستمSideTrack   را در پائيز 2001 در متروي

 آتلانتا به اجرا درآورد. براي اين كار محصول جديدي از كوكاكولا به نام داساني به صورت يك فيلم تبليغاتي 20 ثانيه اي در تونلي ميان دو ايستگاه به نمايش درآمد. اين فيلم شامل حدود يك هزار تراكت بود. سومين آزمايش Submedia در ايالت فيلادلفياي آمريكا صورت گرفت و همان محصول از كوكاكولا به صورت فيلمي تبليغاتي در تونل خط مترويي در اين ايالت مقابل ديدگاه بهت زده مسافرين قرار گرفت.

اسپادك رئيس اين شركت اعلام كرد كه شركتش در حال مذاكره با مقامات حمل و نقل شهرهاي نيويورك، شيكاگو، سانفرانسيسكو و واشنگتن براي احداث اين سيستم جديد تبليغ در خطوط مترو است. وي معتقد است كه راه اندازي اين سيستم در آمريكاي شمالي مي تواند طي 5 سال آينده حدود 300 ميليون دلار درآمد داشته باشد.

چند مشکل

اما پيش از اين كه اين سيستم به طور گسترده در تونل هاي مترو به اجرا درآيد، بايد مقامات حمل ونقل شهرها و كشورهاي مختلف در مورد بي خطر بودن آن قانع شوند. از یک سو مجریان طرح اصرار دارند که سرعت مترو نباید از حد مشخص آن کمتر باشد و از طرف دیگر مسئولان حمل و نقل شهری بر حفظ جان مسافران و مضطرب نساختن آنان تاکید می ورزند. با این حال روسای Submedia مدعی هستند که تاکنون هیچ شکایتی از مسافران متروها دریافت نکرده اند. به گفته آنان اغلب کسانی که تصاویر را دیده اند، ابراز تعجب کرده و در مورد چگونگی عملکرد آن سوال داشته اند. اما مسئولان هم در عوض معتقدند که این نوع تبلیغ نیز بعد از مدتی برای مخاطبین عادی می شود و درنهایت مسافرانی که دوست دارند با خیره شدن به محیط تاریک درون تونل ها در افکار خود غوطه ور شده و آرامش داشته باشند، از این نوع تبلیغ آزرده خاطر خواهند شد.

اما جوابی که از سوی طراحان سيستم SideTrack  مطرح شده این است که بیشتر مسافران مترو به هر حال برای اجتناب از ارتباط های چشمی زاید با دیگران در واگن ترجیح می دهند به تاریکی درون تونل ها خیره شوند.

اما مشکل دیگری نیز وجود دارد که Submedia درصدد رفع آن است. با وجودی که گفته شده است این روش تبلیغ هزینه چندانی نداشته و درآمد سرشاری خواهد داشت، اما تغییر تراکت ها و جایگزین کردن آنها با تصاویری جدید کاری است وقت گیر و دشوار. تراکت ها تنها زمانی می توانند عوض شوند که مترو تعطیل باشد. زیرا کار کردن در زمانی که قطارها در رفت و آمد هستند، بسیار خطرناک هستند.

این مشکل شبیه همان معضلی است که زمانی برای بیلبوردهای خیابانی پدید آمد. شرکت های مجری طرح ها تبلیغاتی زمانی مجبور بودند با صرف زمان و وقت زیاد صفحات کاغذی و یا پلاتی روی بیلبوردها را عوض کنند. این مشکل با آمدن بیلبوردهای دیجیتالی مرتفع شد. اگرچه هنوز در کنار خیابان ها و بزرگراه ها جای بیلبوردهای معمولی خالی نیست، اما برخی از تبلیغات چی ها با صرف هزینه ای اولیه و به کار گیری بیلبوردهای دیجیتالی توانسته اند، هزینه های جانبی را کاهش دهند.

قرار است مشکل تراکت های سیستم SideTrack هم به گونه ای مشابه بیلبوردهای دیجیتالی و از طریق به کارگیری صفحات LED برطرف شود. با استفاده از این صفحات می توان تصاویر را بدون اعزام افرادی برای تعویض تصاویر به درون تونل ها، به راحتی تغییر داد. با استفاده از این شیوه می توان روشن و خاموش شدن تراکت ها را نیز با نظم و سیاقی بهتر تحت کنترل درآورد.

خلاقیت انعطاف پذیر

امروزه زندگی روزانه انسان ها با انواع پیام های تبلیغی و بازرگانی محاطه شده است. این پیام ها گاهی بدون این که مخاطبین بدانند یا بخواهند، به حریم خصوصیشان وارد شده و تاثیر خود را روی آنها می گذارند. گاهی نیز در یک محیط عمومی انواع پوسترها، بنرها، بروشورهای و ... تبلیغاتی چنان به مخاطب هجوم می آورد که موجب سردرگمی او می شود. همین موضوع موجب دلزدگی بسیاری از افراد از انواع پیام های تبلیغاتی و بازرگانی شده است.

سوالی که اکنون برای بسیاری از متخصصین امور تبلیغاتی مطرح شده این است که چگونه می توان از این دلزدگی کاست و تاثیر پیام ها را افزایش داد. شاید به کارگیری از فن آوری های جدید در این عرصه یکی از پاسخ ها باشد. هم اکنون صنعت تبلیغات بیش از هر زمانی در گذشته محتاج نوآوری و خلاقیت از نوعی که در سیستم SideTrack  وجود دارد، است. خلاقیتی که در عین نوظهور بودن توانایی انعطاف پذیری و سازگاری با مشکلات و شرایط پیش بینی نشده را نیز دارا باشد.